முருகனின் மாந்தோப்பு- Stock market Basics - Part 1b

1. ஒரு தொழில் பிறக்கிறது

                                   முருகனின் மாந்தோப்பு – மாய மாங்கன்றுக்கு இன்னும் ₹5,000 தேவை

 முருகன் ஒரு விவசாயி. அவர் ஊருக்கு வரும் சுற்றுலாப் பயணிகளுக்காக ஒரு மாம்பழக் கடை தொடங்க விரும்புகிறார்.

 வங்கியில் நல்ல பெயர் இருப்பதால் கடன் வாங்கி நிலத்தை தயார் செய்கிறார். ஆனால் ஒரு சிக்கல்: கன்று வாங்க பணம் மிச்சமில்லை. 

வேகமாக வளர்ந்து அதிக காய் தரும் “மாய மாங்கன்று” ஒன்றின் விலை ₹10,000. முருகனிடம் இருப்பது ₹5,000 மட்டுமே. 

இந்தியச் சந்தையில்: ஒவ்வொரு பெரிய நிறுவனமும் இப்படித்தான் தொடங்கியது – ஒரு யோசனை, கொஞ்சம் சொந்தப் பணம், வளர இன்னும் அதிக மூலதனம் தேவை. 

  2. IPO – நண்பர்களிடம் மூலதனம் திரட்டுதல்

                                                  IPO – 5 நண்பர்கள் தலா ₹1,000 தருகிறார்கள் 

 முருகன் தன் நெருங்கிய ஐந்து நண்பர்களிடம் (நீங்களும் அதில் ஒருவர்!) தலா ₹1,000 கேட்கிறார். 

இதைக் கடனாக வாங்க அவருக்குத் தயக்கம் – மரம் லாபம் தராவிட்டால் திருப்பிச் செலுத்த முடியாது. அதனால் ஒரு வாக்குறுதி: “நீங்கள் கொடுத்த பணத்தின் அளவுக்கு மாம்பழத்தில் பங்கு தருகிறேன்.” 

முருகன் ₹5,000 போட்டதால் 50%, ஒவ்வொரு நண்பரும் ₹1,000 போட்டதால் 10%. மொத்தம் ₹10,000 – கன்று மண்ணில்! 

 இந்தியச் சந்தையில்: இதுதான் IPO (Initial Public Offering). ஒரு நிறுவனம் முதல் முறையாக பொதுமக்களுக்குப் பங்குகளை விற்று மூலதனம் திரட்டுகிறது. 

இந்தியாவில் இதை SEBI கண்காணிக்கிறது. நாம் Zerodha போன்ற ப்ரோக்கர் ஆப் வழியாக UPI மூலம் IPO-வுக்கு விண்ணப்பிக்கலாம். 

 3. பார்ட்னர் வேறு, பங்குதாரர் வேறு

முருகன் மாம்பழ நிறுவனத்தின் பங்குச் சான்றிதழ் 

 மாய மரம் வேகமாக வளர்கிறது. முதல் மாதத்திலேயே 5 அடி உயரம், 2 மாம்பழங்கள்! 

முருகனுக்கு 50% உரிமை என்பதால் ஒரு பழத்தை அவர் வைத்துக்கொள்கிறார். மற்றதை ஐந்து துண்டுகளாக்கி ஐந்து நண்பர்களுக்கும் தருகிறார். 

நண்பர்கள் யோசிக்கிறார்கள்: “ஒவ்வொரு மாதமும் பழத் துண்டு வேண்டாம்; முருகனே விற்று லாபத்தில் நம் பங்கைத் தரட்டும்.” அதனால் முருகன் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு சிறிய காகிதம் தருகிறார்: “முருகன் மாம்பழ நிறுவனம் – 1 பங்கு = லாபத்தில் 10%.” 

இப்போது நண்பர்கள் தொழிலை நடத்தும் பார்ட்னர்கள் அல்ல; லாபத்தில் பங்கு பெறும் பங்குதாரர்கள் (Shareholders). தொழிலை நடத்துவது முருகன் மட்டுமே. 

இந்தியச் சந்தையில்: முன்பு காகிதச் சான்றிதழ் இருந்தது; இன்று உங்கள் பங்குகள் Demat கணக்கில் (NSDL / CDSL) மின்னணு வடிவில் இருக்கின்றன. ரிலையன்ஸ் அல்லது TCS பங்கு வைத்திருப்பவர் அந்த நிறுவனத்தின் சிறு உரிமையாளர்; ஆனால் நிறுவனத்தை நடத்துவது அதன் நிர்வாகம். 

 4. லாபம் வருகிறது, பங்கு கைமாறுகிறது

                                          மரம் வளர்கிறது – ஒவ்வொரு பங்குக்கும் மாதம் ₹4,000

மரம் 10 அடி வளர்கிறது. 20 பழப் பெட்டிகள், தலா ₹1,000க்கு விற்கின்றன = ₹20,000. 

 முருகனுக்கு ₹10,000, ஒவ்வொரு நண்பருக்கும் ₹2,000. முருகன் தன் ₹10,000-ஐ வைத்து இன்னொரு கன்று நடுகிறார்.

 சீக்கிரம் 2 மரங்கள், மாதம் 40 பெட்டிகள் = ₹40,000. ஒவ்வொரு பங்குக்கும் மாதம் ₹4,000. 

 இந்தியச் சந்தையில்: லாபத்தில் ஒரு பகுதியைப் பங்குதாரர்களுக்குத் தருவது டிவிடெண்ட் (Dividend). மீதியை தொழிலை வளர்க்க மறுமுதலீடு செய்வது – முருகன் இரண்டாவது கன்று வாங்கியது போல.

                     செல்வம் தன் பங்கை லட்சுமிக்கு ₹4,000க்கு விற்கிறார் 

 

பக்கத்து வீட்டார்களும் இந்த் தொழிலில் சேர விரும்புகிறார்கள். 

முதல் முதலீட்டாளர் செல்வம் தன் பங்கை விற்க நினைக்கிறார். பக்கத்து வீட்டு லட்சுமி ₹1,000 தருகிறேன் என்கிறார். 

 செல்வம் கெட்டிக்காரர்: “இந்தப் பங்கு மாதம் ₹4,000 தருகிறது, மூன்றாவது மரமும் வரப்போகிறது.” அவர் ₹4,000 கேட்கிறார். லட்சுமி உடனே வாங்குகிறார் – ஒரே மாதத்தில் அந்தப் பணம் திரும்பி வந்துவிடும். 

 இந்தியச் சந்தையில்: IPO-வுக்குப் பிறகு பங்குகள் முதலீட்டாளர்களுக்குள் கைமாறுவது இரண்டாம் நிலைச் சந்தை (Secondary Market). இந்தியாவில் இது NSE, BSE பங்குச் சந்தைகளில் நடக்கிறது. 

செல்வம் → லட்சுமி விற்பனையில் முருகனுக்கு ஒரு ரூபாயும் வரவில்லை – இன்று நீங்கள் இன்ஃபோஸிஸ் பங்கை வாங்கும்போது மற்றொரு முதலீட்டாளரிடமிருந்து வாங்குவது போல.

 5. குமிழி உருவாகிறது… வெடிக்கிறது

                               ஒரு பங்கின் விலை ₹1,000-லிருந்து ₹12,000 வரை ஏறி ₹2,000-க்கு வீழ்கிறது

 

செல்வம் ₹4,000 பெற்றதைப் பார்த்து மற்ற பங்குதாரர்களும் விற்க விரும்புகிறார்கள். லட்சுமிக்கு எவ்வளவு வேகமாகப் பணம் திரும்பியது என்று பார்த்த ஊர்மக்கள் எல்லோரும் வாங்கத் துடிக்கிறார்கள். 

விலை ஏறிக்கொண்டே போகிறது – ஒரு பங்கு ₹10,000-க்கு மேல்! அதாவது அந்தப் பங்கு மாதம் தரும் லாபத்தைவிட பல மடங்கு அதிகம்.

 முதல் பங்குதாரர்களில் அமுதா மட்டும் விற்கவில்லை. ₹12,000 கொடுத்தாலும் “வேண்டாம்” என்கிறார் – அவருக்கு மாதாந்திரம் வரும் டிவிடெண்ட் தூய லாபம்.

 

                                     மா மரங்களில் பூச்சித் தாக்குதல் 

 திடீரென்று நான்கு மா மரங்களிலும் தத்துப்பூச்சி தாக்குதல். 

அந்த மாதம் முழுவதும் விளைச்சல் வீண். சேமிப்பை எல்லாம் போட்டு பங்கு வாங்கியவர்கள் “வாடகை எப்படிக் கட்டுவது?” என்று பதறுகிறார்கள். 

 பணம் அவசரமாகத் தேவைப்பட்டவர்கள் ₹4,000-க்கு விற்கிறார்கள்.

 உடனே மற்றவர்கள் உணர்கிறார்கள்: நம் ₹10,000 பங்கு இப்போது ₹4,000 தான்! அமுதா மூன்று பங்குகள் போதும் என்கிறார். 

வேறு வழியின்றி, ஊர்ப் பணக்காரர் தரும் ₹2,000-க்கு நஷ்டத்துடன் விற்று வெளியேறுகிறார்கள். 

 ஆனால் கவனியுங்கள்: முருகனின் தொழிலின் அடிப்படை மாறவில்லை. மக்கள் இன்னும் மாம்பழம் வாங்குகிறார்கள். 

அவருக்குத் தேவை பூச்சிக்கொல்லி வாங்கக் கொஞ்சம் பணம் மட்டுமே.

 இந்தியச் சந்தையில்: மிகையான ஆர்வத்தால் விலை ஏறி, ஒரு கெட்ட செய்தியில் சரிவதை நாம் பல முறை பார்த்திருக்கிறோம் – 1992 ஹர்ஷத் மெஹ்தா காலம், 2008 உலகளாவிய நெருக்கடி, 2020 மார்ச் கொரோனா சரிவு.

 பாடம்: வாடகை, சாப்பாடு, அவசரத் தேவைக்கான பணத்தை ஒருபோதும் பங்கில் போடாதீர்கள். 

 6. முருகன் ஒரு கடன் பத்திரம் (Bond) வெளியிடுகிறார்

                                    கடன் பத்திரம் – இன்று ₹6,000, அடுத்த வாரம் ₹10,000 

 குமிழி வெடித்த அனுபவத்தால் முருகன் இன்னும் பங்கு வெளியிட விரும்பவில்லை. 

 வங்கிக் கடன் வாய்ப்பும் ஏற்கனவே முடிந்துவிட்டது. அவரிடம் இருப்பது ₹10,000 மதிப்புள்ள பழப் பெட்டிகள் – பூச்சி ஒழியும் வரை அவை சும்மா இருக்கும்.

 முருகன் லட்சுமியிடம் சொல்கிறார்: “இந்தப் பெட்டிகளை இன்று ₹6,000-க்குத் தருகிறேன். அடுத்த வாரம் ₹10,000 கொடுத்து திரும்ப வாங்கிக்கொள்கிறேன்.”

 மோசமான நிலையிலும் பெட்டிகளை விற்றுக்கொள்ளலாம் என்று லட்சுமி ஒப்புக்கொள்கிறார். 

 “பெட்டிகளைத் தூக்கிச் சுமந்து வர வேண்டாம். ஒரு காகிதத்தில் எழுதித் தருகிறேன்,” என்கிறார் முருகன். 

 “இதை ப்ராமிஸரி நோட் என்று சொல்லலாமா?” – “சொல்லலாம், ஆனால் நான் இதை பாண்ட் என்று அழைக்கிறேன்!” 

 முருகன் பூச்சிகளை ஒழிக்கிறார், லட்சுமிக்கு ₹10,000 திரும்பிக் கொடுக்கிறார். அதன் பிறகு ஒவ்வொரு மாதமும் நல்ல லாபம்! 

 இந்தியச் சந்தையில்: பங்கு = நிறுவனத்தில் உரிமை; பாண்ட் = நிறுவனத்துக்குக் கொடுத்த கடன், முன்கூட்டியே சொன்ன வட்டியுடன் திரும்ப வரும். 

இந்தியாவில் இவை அரசுப் பத்திரங்கள் (G-Sec), நிறுவன NCD (Non-Convertible Debenture) என்ற பெயரில் கிடைக்கின்றன. 

பொதுவாக பங்கைவிட செல்வம் குறைவு, ஆனால் அபாயமும் குறைவு. 7. நாம் கற்றது என்ன? பங்கின் விலை நிறுவனத்தின் செயல்பாட்டை மட்டும் அல்ல, முதலீட்டாளர்களின் எண்ணத்தையும் பின்பற்றுகிறது. 

 முருகனின் மரங்கள் அதே மாதிரி இருந்தன; ஆனால் பங்கின் விலை ₹1,000 → ₹12,000 → ₹2,000 என்று ஆடியது. 

 பங்குச் சந்தை ஒரு ஏலம் போல. ஒரு பங்கின் “மதிப்பு” என்பது, அதைவிட அதிகமோ குறைவோ விலை வரும்வரை கடைசியாகக் கொடுத்த விலைதான்.

 மதிப்புக்குக் குறைவாக வாங்கினால் லாபம் (லட்சுமி, அமுதா); அதிக விலை கொடுத்தால் நஷ்டம் (₹10,000-க்கு வாங்கியவர்கள்). 

 கதையில் இந்தியச் சந்தையில் அர்த்தம் நண்பர்கள் தலா ₹1,000 தருவது IPO நிறுவனம் முதல் முறை பங்கு விற்று மூலதனம் திரட்டுவது “1 பங்கு = 10%”

 காகிதம் Demat கணக்கில் பங்கு நிறுவனத்தில் சிறு உரிமை மாதம் ₹4,000 லாபப் பங்கு டிவிடெண்ட்

லாபத்தில் பங்குதாரருக்குத் தரும் பகுதி செல்வம் → லட்சுமி விற்பனை

NSE / BSE வர்த்தகம் முதலீட்டாளர்களுக்குள் பங்கு கைமாறுவது ₹12,000 வரை ஏறிய விலை குமிழி (Bubble) மதிப்பைவிட ஆர்வத்தால் ஏறிய விலை பூச்சிக்குப் பிறகு ₹2,000 சரிவு (Crash) பீதியில் அனைவரும் விற்கும் நிலை 

 பெட்டிகளை வைத்து ₹6,000 → ₹10,000 பாண்ட் / NCD வட்டியுடன் திரும்பும் கடன்

 மூன்று எளிய விதிகள்: 

1 . கூட்டத்தைப் பார்த்து வாங்காதீர்கள்; தொழிலின் லாபத்தைப் பாருங்கள். 

 2. அவசரத் தேவைக்கான பணத்தை பங்கில் போடாதீர்கள். 

 3. நல்ல தொழில் தற்காலிகமாக வீழ்ந்தாலும், பொறுமையாக இருந்தவர் லாபமடைந்தார்.